محمد حسین بهجت تبریزی، معروف به شهریار یکی از بزرگترین شاعرانی است که در دوره معاصر، شعرهای موثر و بینظیری سروده است و علاوه بر ترکزبانان، فارسیزبانان نیز عاشق شعرهای لطیف و سبک هنری این شاعر بزرگ هستند. علاوه بر شعرهای بیبدیل استاد، یادگاری به نام موزه استاد شهریار تبریز نیز از او به جا مانده که در دوره پهلوی دوم، منزل مسکونی این شاعر بوده است.
بنای موزه استاد شهریار تبریز، با ۲۴۱ متر مربع مساحت، در دو طبقه، جایگاه بیش از ۵۰۰ قطعه از آثار این شاعر مرحوم است که دین بزرگی بر سر ادبیات معاصر فارسی دارد. این قطعات شامل کتابها، دستخط، هدایا، یادبودها، لوازم زندگی، عکسها، لوازمالتحریر، تقدیرنامهها، آثار نستعلیق و ساز سهتار معروف شهریار میشود.
حیاط کوچک آجری و حوض وسط آن، پنجرهها و نردههای آبی رنگ، گردسوز و رختخواب و فلاسک چای شهریار، لباسهای پشمی او، زیرزمینی که حوضی کوچک دارد، فرشهای لاکی و تاقچه و گچبریهای ساده، موزه استاد شهریار تبریز را به موزهای متفاوت و ملموس تبدیل کرده که چندین بار جزو موزههای برتر ایران شده است و حس و حال این شاعر خوشذوق را میتوان در جای جای آن لمس کرد.