آرامگاه شیخ کبیر ابومحمد روزبهان

آرامگاه شیخ کبیر ابو محمد روزبهان در یکی از کوچه‌های شیراز با غربتی باور نکردنی جای گرفته است. آرامگاهی که در 800 سال گذشته خانقاهی پر رفت و آمد بوده است و حالا تبدیل به آرامگاهی برای شیخ روزبهان و سه نفر از نزدیکان او شده است.
شیخ کبیر با نام کامل روزبهان بن ابی نصر بقلی دیلمی فسایی، متولد 522 هجری قمری در فسا است که در اوج جوانی و سن 25 سالگی به کوه بموی می‌رود و 7 سال به دور از مردم، گوشه نشینی می‌کند و حافظ قرآن کریم می‌شود. او پس از راهنمایی‌های مرشدش، شیخ جمال الدین فسایی، در شیراز خانقاهی بنا می‌کند و به ارشاد مردم می‌پردازد.
شیخ روزبهان 50 سال از عمر خود را در مسجد جامع عتیق شیراز و مسجد سنقری به خطابه و اندرز پرداخت و در سال 606 هجری قمری در شیراز دار فانی را وداع گفت و در خانقاه خویش دفن شد.
اشعار شیخ روزبهان معروف به شیخ شطاح که به معنی گوینده‌ی کلمات و جملات از روی کمال و وجد است را می‌توان در دیوان المعارف فی الشعر یافت و آثار اشعارش در شعر مولوی نیز در بیت ""بنمای رخ که باغ و گلستانم آرزوست"" نیز باقی است و سعدی شیرازی نیز در یکی از ابیاتش خداوند را به این شیخ بزرگ قسم داده تا حافظ شیراز باشد.
از شیخ کبیر 30 جلد کتاب مانند لوامع التوحید، مسالک التوحید، سلوة العاشقین، کشف الاسرار و مکاشفات الانوار و ... باقی مانده است که همگی موضوعاتی عرفانی دارند. آرامگاه شیخ کبیر ابو محمد روزبهان که پر از سنگ نوشته‌های ارزشمند و کهن است، امروزه مهجور مانده و بازدید آنچنانی ندارد.

موقعیت