بقعه هارونیه مشهد بنایی آجریست که با توجه به سبک معماری آن، متعلق به قرن 8 هجری است. حتی نام این بنا نیز با افسانهها درآمیخته است. آیا اینجا زندانی بوده که هارونالرشید، خلیفه عباسی، مخالفانش را در آن زندانی میکرده است؟ آیا امام موسی کاظم و پیروانش را در اینجا به بند کشیده بودند؟ آیا اینجا آنقدر قدمت دارد که پیش از اسلام آتشکده بوده باشد؟ نام نقارهخانه و مامونیه، که از دیگر نامهای اطلاق شده به این بنا هستند، از کجا آمدهاند؟ آیا اینها همه افسانه است و حقیقت جای دیگریست؟ آنچه مسلم است اینست که ساخت این بنا سالها بعد از مرگ هارونالرشید بوده است.
بنا چهارگوش و به سبک معماری آذری است و آجر مهمترین مصالح مورد استفاده در ساختمان بوده است. قسمتهای اصلی بقعه هارونیه شامل این موارد میشود: 4 شاهنشین، ایوانی رفیع، 4 ایوان صلیبی شکل در داخل بنا، هشت طاق نما با قوس جناغی، سردابه، سه حجره و گنبد هارونیه دو پوسته آجری با 22 متر ارتفاع از کف زمین. پنجرههای مشبک آجری در طول روز بازی نور را به حد اعلای زیبایی میرسانند.
نکته مهم اینکه در بیرون بنا، سنگ یادبود سیاه کوچکی از امام محمد غزالی، فیلسوف ایرانی قرن 5 و 6 هجری، دیده میشود. آیا اینجا آرامگاه امام محمد غزالی است؟ آیا ممکن است این بنا خانقاه بوده باشد؟ گچبریهای مختصر و طاقیها تنها تزئینات بنا هستند و همین سادگی سبب شده اینقدر زیبا و مرموز باشد. آرامگاه حسین خدیو، غزالیشناس معاصر نیز در همین محوطه قرار دارد.
بنا در سال 1310 در آثار تاریخی ایران و در سال 1382 در فهرست آثار ملی ثبت شد.