آرامگاه خواجه ربیع در شمال شهر مشهد و در ۱۰۰ کیلومتری شهر نوغان، کنار کشف رود زیبا با گنبدی بلند و فیروزهای در میان بلواری سبز چشم نوازی میکند که یادگاری است از معماری باشکوه دوران صفوی.
ربیع بن هیثم ملقب به خواجه ربیع از یاران و سرداران حضرت علی(ع) بودند که به ایران هجرت کرده و در نیمهی دوم قرن اول هجری قمری درگذشتند و در روستای حسین آباد دفن شدند. سالها بعد علی بن موسی الرضا(ع) نیز برای زیارت مزارشان به آنجا رفتند؛ اما آرامگاه این خواجهی بزرگوار در نیمهی اول قرن ۱۱ هجری قمری با پیشنهاد شیخ بهایی توسط شاه عباس صفوی به سرپرستی میرزا افلغ ساخته شد.
نمای بیرونی این آرامگاه آرامش بخش که گورستانی کوچک نیز دارد، ۸ضلعی و نمای درونیاش ۴ ضلعی است و از میان ۴ ورودی، ورودی اصلیاش ایوانی بلند با کاشیهای رنگارنگ دارد. گنبد ۱۸ متری آن نیز با کاشیهای فیروزهای تزیین شده در مرکز هشت ضلعی که نشان از نظم بی نظیر جهان هستی دارد، چشم بینندگان را به خود خیره میکند.
داخل مقبره خواجه ربیع نیز با نقشهای طلایی، آراسته شده و دو کتیبه به خط علیرضا عباسی خوشنویس، نامدار دوران صفوی نیز در آن قرار دارد که بر ارزش هنری بازدید از این بنای باشکوه معنوی و تاریخی افزوده است.