در نزدیکی شهر پاوه در استان کرمانشاه و در دل کوههای غربی ایران، روستایی خوش آبوهوا قرار دارد به نام روستای خانقاه کرمانشاه. اینجا تابستان و بهاری معتدل و زمستانهایی سرد دارد. مردمانش کرد هستند و به زبان کردی هورامی سخن میگویند. مسلمانند و سنی مذهب و لباسها و غذاها و آداب و رسومشان همگی نشانههای این مردم غیرتمند را با خود دارد.
روستای خانقاه کرمانشاه از گذشتههای دور مورد توجه بوده است. وجود دژی باستانی از دوره ساسانیان در آن نزدیکی، نشانگر این نکته است. بسیاری تاریخ پیدایش روستا را به زمان یزگرد سوم ساسانی میرسانند. غیر از آن حوضخانهای قدیمی نیز نشان از تاریخ طولانی روستای خانقاه کرمانشاه دارد. این روستا در دوره اسلامی نیز قابل توجه است. بنای سنگ و چوبی زیارتگاه باواشیخ حسن که مورد احترام روستاییان است و وجود چندین مدرسه علوم دینی که چندین تن از علمای اهل تسنن این خطه در آنها تحصیل کردهاند، از نشانههای دوره اسلامی در روستای خانقاه کرمانشاه است.
ساختار معماری روستا پلکانی است و با شیبی ملایم در یک دامنه قرار گرفته است. در واقع حیاط یک خانه پشتبام دیگری است. طبیعت روستای خانقاه کرمانشاه اما از چیزهاییست که گردشگران را هرساله به اینجا میکشاند. وجود چشمه شلم و رود خانقاه که از وسط روستا میگذرد در کنار کوههای زیبایی چون دالانی که با بیش از 2000 متر ارتفاع، علاوه بر زیبایی در طول برف زمستانی و گلباران بهاری، برای کوهنوردی نیز عالیست همگی از مظاهر طبیعت منطقهاند. باغات سرسبز و جنگلهای بلوط هم به مناظر روستا زیبایی داده است و هم کوچههای روستا را طراوت بخشیده. گفتنیست که مردم بیشتر به ساخت صنایع دستی، دامداری، زراعت و باغداری مشغولند و میوههایی چون انار و انجیر از محصولات روستاست. مردم روستا اهل موسیقیاند و در شادیها، آوای دف و شمشال در کوهستان طنین میافکند.
روستای خانقاه کرمانشاه را حتماً در لیست جاهایی که باید در غرب ایران ببینید، قرار دهید.