رضا قلی خان شیرازی معروف به همای شیرازی اصفهانی، از شاعران خوشقریحه و مشهور ایرانی است که در قرن سیزدهم در شیراز به دنیا آمد. وی برای ادامه تحصیل به نجف رفت و بعد، در کشورهای عربی و ترکستان و هندوستان مدتی زندگی کرد و سپس، در زمان آقا محمدخان قاجار به ایران آمد و وارد دربار شد. سپس در زمان ناصرالدین شاه قاجار، به حلقه شاعران دربار او پیوست. او از شاعران محبوب شاه و درباریان بود، اما سلوکی ساده و درویشی داشت و قصیدهسرایی قهار بود. دیوان اشعار او شکرستان نام دارد. او پنج پسر و سه دختر داشت که یک نوه و سه پسر او نیز شاعران معتبری در زمان خود بودند.
آرامگاه همای شیرازی در پایین بخش شرقی ایوان شمالی بقعه امامزاده احمد است. این بنا نزدیک میدان نقش جهان قرار دارد. بنای اصلی، شامل شبستان، ایوان، حیاط و مقبره همای شیرازی و مشاهیر دیگری است که در آنجا دفن شدهاند.
فضای آرامگاه، پر از تزئینات زیبای گچبری، آیینهکاری، گرهچینی چوب و نقاشی است. آرامگاه مشاهیر دیگر هم در اتاقی دیگر از امامزاده قرار دارد که متاسفانه مورد بیمهری قرار گرفته و این اتاق تبدیل به انباری امامزاده شده.