کمی آن طرفتر از اصفهان، آرامگاه شیخ بزرگی از عرفای زمان صفویه، قرار گرفته که به محله نصرآباد حال و هوایی عرفانی بخشیده است. چرا که بقعه شیخ ابوالقاسم نصرآبادی تنها یک آرامگاه معمولی نیست، بلکه نمونهای زیبا از هنر و معماری قرن چهارم است، آنجایی که ایران و اسلام به هم پیوند محکمی خوردند و شاهکارهای بیشماری خلق کردند.
وارد آرامگاه شیخ ابوالقاسم نصرآبادی که شویم، درگاهی مزین به کاشیهای فیروزهای رنگ با نقوش گل و طرحهای اسلیمی، چشم را تا جایی با خود میکشاند که به سرسرای زیبای گنبد آرامگاه میرسیم. در حیاط آرامگاه دو قبر بی نام و نشان که با کاشی لاجوردی پوشیده شده قرار دارند. در سراسر بنا، کتیبههایی از جنس کاشی با معرقکاری خوش نقش و نگاری قرار گرفتهاند که رنگ و لعاب چشمنوازی به این مکان عطا کردهاند.
معروفترین و زیباترین این کتیبهها در لابهلای درب آرامگاه جا خوش کرده آنجایی که به روی کاشی آبی رنگی با حاشیهای طلایی، اشعار فارسی حک شده است. همچنین بالای در بنا معرق طلایی رنگی قرار دارد که آیات قران بر آن نقش بسته است. این آرامگاه قدیمی همچون لوح زرینیست که بر سر در خیابان آتشگاه نصب شده است و این محله را به یکی از نقاط دیدنی استان اصفهان تبدیل کرده است.