مسجد برسیان اصفهان یکی از آثار قدیمی و زیبای مربوط به دوران سلجوقی است. این مسجد و مناره منحصر به فردش در روستای برسیان واقع در۴۵ کیلومتری جنوب شرقی اصفهان و شمال زایندهرود قرار گرفته است. برسیان در دوره صفویه نیز به دلیل آبادانی و خوش آب و هوا بودن محل تفرج و تفریح پادشاهان صفوی بود.
در شروع تاریخ دوره اسلامی ایران، مردمان عرب تاخت و تاز خود را از اصفهان دنبال میکردند و در این پیشروی به مردم ساکن روستاهایی برمیخوردند که وارث تمدنی کهن بودند و در زمان ورود اسلام، در بسیاری از این مناطق مساجد بدون توجه به نقشه معروف به عربی و از روی الگوهای ایرانی ساخته شد. به همین دلیل مناره مسجد جامع برسیان که از کهنترین منارههای ایران محسوب میشود، بر خلاف منارههای قرن هشتم به بعد، دور از سردر اصلی، خارج از گنبد، چسبیده به ساختمان مسجد و به صورت میلهای منفرد و مدور، بدون سکو یا پایه بوده و با آجر و ملات گچ بنا شده است. ارتفاع این مناره 55 متر میباشد.
در دوره صفویه نیز اجزایی به ضلع شمالی مسجد افزوده شده است. سبک معماری و تزیینات درون مسجد و پوشش داخلی گنبد مسجد برسیان، به گنبد تاجالملک در مسجد جامع اصفهان شباهت بسیار دارد و احتمالا در ساخت مسجد برسیان اصفهان از الگوی آن استفاده شده است. محراب این مسجد یکی از نخستین نمونههای شناخته شده تزیینات مقرنس آجری در محرابهاست. یک کاروانسرای صفوی نیز در کنار مسجد قرار گرفته است.