از کوچه پس کوچههای اصفهان که بگذریم، در میان خانههای مدرن، بازماندهای را میبینیم از معماری قرن هشتم هجری که به خاطر ارتفاع زیادش، توجهها را به خود جلب میکند. این بازمانده، منار دارالضیافه اصفهان نام دارد. آدرس مناره دارالضیافه اصفهان در حوالی چهارراه ابن سینا، خیابان کمال می باشد که در اسفندماه 1315 در فهرست آثار ملی نیز ثبت شده است.
این دو مناره با 38 متر ارتفاع که روی یک سردر قرار دارند، مقرنس کاری، کاشی کاری و معرق کاری شدهاند و سالهاست که به خاطر حالت عمودیشان، بارانهای این چندین سال، روی آنها اثر کمتری گذاشته و همچنان پابرجا هستند. تنهی منارهها با بافتی شطرنجی از کاشیهای فیروزهای، تزیین شده است. در بالای آنها نیز کتیبه هایی مقرنس کاری شده با خط ثلث به رنگ کاشیهای لاجوردی، وجود دارد که گویا قسمتی از یک آیه قرآن است.
تزیینات مناره دارالضیافه اصفهان و سبک معماری آن، مشخص میکند که بازماندهی دوره ایلخانی است که یا میهمانسرایی بوده که به این نام خوانده شده یا در کل، بخشی از یک بنای بزرگ بوده که طی سالها مقاومت کرده و فرو نریخته است.