مسجد هفتشویه

اصفهان یکی از شهر های مهم در زمینه هنر است و چه در خود شهر، چه در اطراف آن، آثار باستانی بسیاری وجود دارد که جلوه گاه هنر و معماری ایران زمین در دوره هایی بسیار دور است. چند دقیقه ای که از اصفهان خارج شویم و به سمت شهر نایین برویم به روستای قدیمی هفتشویه می رسیم که زمانی روستایی آباد بوده است. در این روستا، بقایای بنای خشتی آجری عظیمی به چشم می خورد که مسجد جامع هفتشویه نام دارد. مسجد هفتشویه در سال 1341 در فهرست آثار تاریخی ایران به ثبت رسید.
مسجد جامع هفتشویه اصفهان در قرن پنجم هجری بنا شده است و از نوع مسجدهای دو ایوانی سلجوقی است. متاسفانه بازسازی کلی این مسجد در ربع اول قرن هشتم هجری انجام شد، یعنی زمانی که بخش های زیادی از آن رو به خرابی رفته بود. مهمترین بخش مسجد جامع هفتشویه محراب آن است که قدمت آن به هفت قرن پیش بر میگردد و برخلاف بخش های دیگر هنوز سالم است.
در دوره سلجوقیان هنر گچبری، به خصوص گچبری محراب ها مورد توجه بوده است و محراب زیبای مسجد جامع هفتشویه با گچبری های پیچیده و پرکاری که دارد چشمان شما را خیره می کند. می توان گفت در دوران مغول هنر گچبری دچار تحولی شگرف می شود و دوره ایلخانان در ایران را باید عهد گچ نامید و اصفهان یکی از شهرهایی است که بهترین آثار گچبری این دوران را در قلب خود حفظ کرده است.

موقعیت