مسجد رحیم خان اصفهان یکی از پنج مسجد بزرگ اصفهان است. این بنا از آثار معماری بعد از صفوی و متعلق به دوره قاجار است. بانی اولیه بنا مرحوم آقا سیدحسن مدرس میرمحمدصادقی بوده است که سنگ بنای اولیه را در سال 1290 هجری قمری گذاشت. پس از وی محمدرحیمخان بیگلربیگی اصفهان و پس از وی برادرانش محمدکریمخان و محمدحسینخان، ساخت بنا را ادامه دادند تا در 1304 قمری پایان یابد. این مسجد نام خود را از محمدرحیمخان گرفته است.
مسجد رحیم خان اصفهان دارای سه ایوان جنوبی، شرقی و غربی است و در سمت شمالی نیز یک شبستان بزرگ قرار دارد. همچنین سردرهای مسجد در جهات شرق، غرب و شمال هستند. شبستان اصلی سه قسمت مهم دارد. دو قسمت چپ و راست با چهار ستون سنگی به قطر 80 سانت و قسمت مرکزی که زیر گنبد اصلی قرار دارد. جداره داخلی گنبد را کاشیهای فیروزهای رنگ پوشانده و کف دو قسمت دیگر با خشت خام فرش شده است. دورادور گنبد دل نما، 16 پنجره برای ورود نور روز تعبیه شده است. زیر این گنبد شبکهای از تیرکهای چوبی قرار دارد که به یک تیرک بزرگ در وسط متکی هستند و گویا برای تحمل وزن گنبد، آنجا قرار دارند.
در حیاط مسجد رحیم خان دو سنگاب بزرگ و کوچک، دو سکوی نماز شمالی و جنوبی با محراب مجزا و حوضخانهای سنگی و چهارگوش قرار دارد. بالای ایوان غربی، یک مؤذنه چوبی مستطیلی با رکن گنبد قرار گرفته است و شبستان کوچکی در زیر آن، که محل درس بوده است. در اطراف حیاط نیز حجرههایی دیده میشود.
شبستان زیبای شمالی 40 ستون سنگی گرد و آجری مربعی دارد و یک متر پایینتر از سطح حیاط است. سردر شمالی مسجد به بازارچه رحیمخان باز میشود. همچنین در ضلع شرقی، شبستان زمستانی به حیاط پشت شبستان میرسد که در آن مقبره خاندان مدرس و چندین نفر دیگر از جمله رحیمخان قرار دارد. این مقبره به شکل چلیپایی است و گنبدی جالب دارد. بیشتر مسجد رحیم خان اصفهان خشتی است و در قسمتهایی، از کاشی برای تزئین و زیبایی آن استفاده شده است.