تماشا کردن محیطی که مرکب از آجر و کاشی فیروزهای است، همیشه حس ارتباط زمین و آسمان را به انسان منتقل میکند. معماری مسجد حکیم اصفهان نیز همینطور است؛ پر از هندسه و نظم و زیبایی. این مسجد که به مسجد جورجیر نیز معروف است، به دست معماری با نام محمد علی بن استاد علی بیک بنا، ساخته شده است. از این جهت به آن مسجد جورجیر هم میگویند که روی مسجد دیلمی جورجیر که ساختهی صاحب بن عباد در قرن چهارم بود، ساخته شده است و نام دیگرش، مسجد جامع صغیر، نیز بوده است.
قدمت مسجد حکیم اصفهان که از روی کتیبههای موجود در آن، تخمین زده شده است، به سالهای 1067 تا 1073 هجری قمری بر میگردد. کتیبههایی که به خط محمدرضا امامی، خوشنویس عصر صفوی نوشته شده است. این مسجد که یادگار دوران صفویه است، در دورهی شاه عباس دوم و تحت نظارت پزشک او، محمد داوود معروف به تقرب خان روی خرابههای یک مسجد قدیمی ساخته شد. به این خاطر به این مسجد، حکیم میگویند که زیر نظر یک پزشک ساخته شده است.
مسجد حکیم اصفهان با 8000 مترمربع وسعت، مسجدی بدون مناره و گنبد؛ اما چهار ایوانی است و دو ساعت آفتابی در شمال غربی در بالا و پایین ایوان آن قرار دارد. همچنین سه ورودی دارد و سردر شرقی آن، پنج ضلعی است. تمام دیوارهای آن مقرنس کاری شده؛ چهار شبستان و محراب دارد که با این اوصاف، میتوان در معماری این مسجد که پر از فضاست، لحظاتی را غرق در سکوت و آرامش شد.