مسجدهای خشتی در دوره ایلخانی، فراوان ساخته شدند و به گونهای سبک مساجد این دوره را تشکیل دادند. معروفترین آنها گنبد سلطانیه در زنجان است. اما چیزی که امروز میخواهیم در موردش صحبت کنیم مسجدی خشتی در شهر نائین استان اصفهان است: بابا عبدالله اصفهان . قدمت بابا عبدالله به دوره ایلخانات یعنی قریب به ششصد سال پیش میرسد؛ قرن 8 هجری قمری. این را از کتیبهای که در مسجد وجود دارد میتوان فهمید. این کتیبه تاریخ 700 هجری قمری را در خود دارد.
این بنا در ابتدا به عنوان گنبدی مقبرهای شکل ساخته شد و پس از آن مسجدی در کنارش احداث گردید. مسجد بابا عبدالله دو ایوان دارد؛ ایوانی به صورت طاقنما در سمت چپ و ایوانی که به عنوان شبستان زمستانی استفاده میشده، در سمت راست. در قسمت صحن یا همان حیاط مسجد، شبستانی زیرزمینی وجود دارد که نورش به وسیله انعکاس نور روز بر سنگهای مرمر تامین میشود.
این مسجد یک گنبدخانه عظیم و مرتفع دارد که در زیر آن مقبرههای تعدادی از عارفان و بزرگان دوران ایلخانان قرار دارد. در سهکنجهای اطراف گنبدخانه باباعبدالله، مقرنسکاریهای زیبایی دیده میشود. همچنین در بالای محراب داخل گنبد نیز نقوش هندسی و گیاهی و آیاتی از قرآن در هم پیچیدهاند و ترکیبی زیبا ساختهاند.
بابا عبدالله اصفهان در سال 1313 با شماره ثبت 204 به عنوان یک از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است. دیدن این مکان تاریخی یکی از جذابیتهای سفر به اصفهان و نائین است.